Tuesday, July 11th, 2017 02:27 pm
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: De eed van Odysseus (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Oorspronkelijke titel: Il mio nome è Nessuno. Il giuramento
Auteur: Valerio Massimo Manfredi
Vertaler: Jan van Geldrop
Illustrator voorkaft: Diana Manfredi
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Italiaans
Serie: Mijn naam is Niemand #1 (totaal 3 delen volgens de site van de auteur, maar deel 2 gaat wel over Odysseus zelf, en deel 3 is een thriller die zich afspeelt in de jaren '70 van de twintigste eeuw)
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 381
Uitgever: Athenaeum - Polak & Van Gennep, Amsterdam
Jaar van publicatie: origineel Italiaans 2013, mijn editie 2014 (1e Nederlandse editie)
ISBN-nummer: 9789025303419
Trefwoorden: Odysseus, Ilias, oorlog om Troje
Waarom ging ik het lezen: Odysseus <3 Ik zag het boek in de uitverkoop-bak van de lokale boekwinkel en het viel me op omdat er in grote letters "Mijn naam is Niemand" op stond (en de oranje kaft hielp ook wel mee). Dat moest wel met Odysseus te maken hebben :O Dat was inderdaad ook zo, dus toen moest het boek wel mee...
Aanrader: Ja! Ook voor mensen die nog nooit Homeros hebben gelezen. Het is sowieso een goed boek :D Ik heb meteen deel 2 besteld nadat ik dit boek uit had...

Korte samenvatting:
Odysseus groeit op het eiland Ithaca op. Van zijn vader, de koning van Ithaca en een paar andere eilanden in de buurt, leert hij de dingen die nodig zijn om koning te kunnen worden. Op andere eilanden, buiten hun koninkrijk, ontmoet Odysseus de mensen die later in zijn leven nog een grote rol gaan spelen, zoals Penelope (waar hij meteen verliefd op wordt), Helena (om wie de Trojaanse oorlog uiteindelijk zal beginnen), Achilles, Ajax en andere helden die samen met hem zullen vechten in de oorlog tegen Troje.
Ook al probeert Odysseus het te voorkomen, uiteindelijk moeten ze wel tegen Troje ten strijd trekken. Er wordt een grote legermacht verzameld en daarop volgt de tienjarige belegering van Troje.

Achterkanttekst:
Odysseus, de man van duizend listen, vereeuwigd door Homerus, onsterfelijk als een god: bestsellerauteur Valerio Massimo Manfredi geeft hem een stem in het adembenemende Mijn naam is niemand.
De slimme Odysseus brengt zijn kindertijd door op het onherbergzame Ithaca. Al snel wordt duidelijk dat hem een roemrijker toekomst wacht dan de gemiddelde sterveling. In het eerste deel van Mijn naam is niemand volgen we de held van zijn jeugd tot de tragische val van Troje. Hij ontmoet een bonte stoet van bekende en minder bekende helden uit de Griekse mythologie en de Ilias. De liefde voor zijn vrouw Penelope, de onverschrokkenheid van helden als Achilles en Ajax, de moederlijke zorgen van zijn voedster Euryclea, de overweldigende schoonheid van Helena: een staalkaart van Manfredi's meeslepende epos, waarvan Odysseus de spil vormt.

Eerste alinea van hoofdstuk 1 (er zit nog een proloog voor):
Ze noemden mij Odysseus, want dat had mijn grootvader Autolycus, de koning van Acarnanië, zo bepaald bij zijn bezoek aan het paleis een maand na mijn geboorte. En spoedig begon ik te beseffen dat anderen een vader hadden en ik er geen had. 's Avonds vroeg ik voor het slapengaan aan mijn voedster: 'Maia, waar is mijn vader?'
'Hij is met de andere koningen en strijders vertrokken op zoek naar een schat in een ver land.'
'En wanneer komt hij terug?'
'Dat weet ik niet. Niemand weet het. Wie naar zee gaat, weet nooit wanneer hij terugkomt. Er zijn stormen, piraten, klippen. Het kan gebeuren dat een schip ten onder gaat en dat sommigen zich redden door naar land te zwemmen. Maar daarna moeten ze wachten tot er een ander schip voorbijkomt en dat kan maanden, jaren, duren. Als er dan een piratenschip stilhoudt, neemt het hen gevangen en verkoopt ze als slaven in de eerstvolgende haven. Het is een gevaarlijk leven, dat van zeeman. De zee verbergt vreselijke monsters en geheimzinnige schepsels die in de diepte leven en in maanloze nachten naar boven komen.... Maar nu moet je slapen, kleine.'

Over de eerste alinea/pagina:
Deze pagina bevat veel dialoog, maar andere pagina's juist meer beschrijvingen of de gedachten van Odysseus (aangezien hij het verhaal verteld).

Recensie:
Verhaal:
Voor mensen die bekend zijn met Homeros: dit boek beschrijft de gebeurtenissen van de Ilias, maar dan verteld door Odysseus zelf.
Ook voor mensen die het originele verhaal niet hebben gelezen, geeft het een goed beeld van waar de Ilias over gaat. In plaats van de dichtvorm waarin het origineel is geschreven, leest "De eed van Odysseus" als een spannend verhaal. Er zijn natuurlijk wel veel dingen toegevoegd om het beter in deze vorm te laten passen. Het verhaal begint bijvoorbeeld bij de jeugd van Odysseus, hoe hij opgroeit en hoe hij Penelope ontmoet. In de Ilias spelen de goden ook een grote rol, maar in deze versie komt vooral naar voren dat de goden wel een belangrijke rol spelen in de gedachten van de mensen, maar dat de meeste gebeurtenissen wel op een realistische manier te verklaren zijn. Sommige gebeurtenissen niet - maar dat past goed in de belevingswereld van Odysseus.

Een groot deel van het boek wordt besteed aan Odysseus' leven op zijn thuiseiland Ithaca (waarom niet gewoon "Ithaka"?) en aan wat de gebeurtenissen waren die de aanleiding vormden tot de Trojaanse oorlog. Ook wordt het hele verloop van de tienjarige oorlog tegen Troje beschreven, tot het moment waarop deze eindigt en iedereen terug kan keren naar huis. De oorlog duurt lang en dat is ook te merken aan Odysseus. Aan het begin zijn ze nog optimistisch, maar hoe langer de oorlog duurt, hoe moeilijker het voor iedereen is om gemotiveerd te blijven.
Homeros beschrijft in de Ilias alleen een deel van de oorlog, dus er is veel extra verhaal te vinden in "De eed van Odysseus". Alles wat dit boek toevoegt aan verhaal, sluit ook goed aan bij de rest van wat er gebeurt in de Ilias en Odyssee. Ook komen de personages uit andere Oud-Griekse verhalen voor, zoals de Argonauten en Herakles (de generatie van Odysseus' vader).

Schrijfstijl:
De auteur heeft, volgens zijn nawoord, geprobeerd de zinnen te laten lijken op die van Homeros (een "onopgesmukte zinsbouw door af te zien van ingewikkelde volzinnen en abstracte begrippen"). Als je Homeros hebt gelezen, merk je dat inderdaad al tijdens het verhaal, zeker aan bepaalde zinsconstructies. Toch heb je bij het overgrote deel van de tekst niet het idee dat de auteur Homeros' schrijfstijl probeert na te doen. Zijn zinnen lezen vlot, zijn niet te lang en er worden ook geen overdreven moeilijke woorden gebruikt.

Het grote verschil met Homeros' verhaal is dat dit verhaal wordt verteld door Odysseus zelf, dus in de eerste persoon enkelvoud. Je leest dus ook Odysseus' gedachten en van de gebeurtenissen waar hij zelf niet bij is, krijg je alleen te lezen wat Odysseus daarover te horen krijgt van anderen.

Wel worden er af en toe Oud-Griekse woorden gebruikt, maar de betekenis wordt altijd snel duidelijk. Achterin staat ook nog een lijst met namen (van personages en plaatsen), al was het misschien handiger geweest om deze lijst voorin het boek te zetten.
Wel was het gebruik van Griekse en Latijnse naam-uitgangen inconsistent. Er werden bijvoorbeeld de Griekse vormen "Ilion" en "Odysseus" gebruikt, maar ook "Menelaüs" (in plaats van "Menelaos") en "Olympus" (in plaats van "Olympos"). Ik weet niet of dit in het origineel ook zo inconsistent is, of dat de Nederlandse vertaler hiervoor heeft gekozen omdat de Latijnse vormen in het Nederlands bekender zijn, maar gezien de locatie waar het verhaal zich afspeelt, zou het mooier geweest zijn om overal de Griekse vormen te gebruiken.

Spelfouten/Typefouten:
Blz 304
Laat hem maar gaan waar hij wil,' =
'Laat hem maar gaan waar hij wil,'

Blz 348
'Wat deze avond op deze plaats gezegd zal worden,' begon ik, 'moet geheim blijven wa\nt ik zal jullie onthullen hoe we in korte tijd de oorlog kunnen winnen.' =
'Wat deze avond op deze plaats gezegd zal worden,' begon ik, 'moet geheim blijven want ik zal jullie onthullen hoe we in korte tijd de oorlog kunnen winnen.'

Conclusie:
Hele goede hertelling van de Ilias vanuit het oogpunt van Odysseus, inclusief meer achtergrondverhaal waardoor Odysseus nog meer tot leven komt.

Herleesbaarheid:
Zeker een boek om nog een keer te lezen! Maar wel in combinatie met deel 2, want ook al weet ik wat er gaat gebeuren in deel 2, na het lezen van het eerste boek wil je toch wel verder lezen... De oorlog is namelijk net afgelopen en Odysseus moet nu aan zijn reis naar huis beginnen.

Links:
- Deze recensie op Hebban.nl.
- Deze recensie op Goodreads.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- De Homeros-vertalingen van Bertus Aafjes zijn mijn favoriet! Bijvoorbeeld deze recente uitgave. Er bestaat ook een mooie grote uitgave met foto's, namelijk De Odyssee - Homeros' heldendicht in foto's van Erich Lessing en verzen van Bertus Aafjes, maar dit boek uit 1966 (uitgever: J.W. Becht's Uitgeversmaatschappij) heeft geen ISBN.
- Stormen over Troje (Marion Bradley) - over Cassandra, die juist in Troje woont. Odysseus komt haar ook even tegen in "De eed van Odysseus".
Saturday, July 8th, 2017 11:04 am
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Dummie de Mummie en de smaragd van de Nijl (op Goodreads, op Hebban.nl)
Auteur: Tosca Menten
Illustrator: Elly Hees
Taal: Nederlands
Serie: Dummie de Mummie #8
Recensies van andere boeken in deze serie (tot nu toe):
- Dummie de mummie #1: Dummie de mummie en de gouden scarabee
- Dummie de mummie #2: Dummie de mummie en de tombe van Achnetoet
- Dummie de mummie #5: Dummie de mummie en de dans van de cobra
Recensies van andere boeken van deze auteur (tot nu toe):
- Operatie Zeer Ernstige Ramp
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 301
Uitgever: Van Goor (Uitgeverij Unieboek)
Jaar van publicatie: origineel 2016, mijn editie 2016 (1e editie)
ISBN-nummer: 9789000346875
Trefwoorden: levende mummie, Rome, broccoli-pizza
Waarom ging ik het lezen: Ik heb al meer boeken uit deze serie gelezen en die vond ik heel leuk.
Aanrader: Ja, maar alléén als je de rest van de serie al hebt gelezen.

Korte samenvatting:
In dit achtste boek uit de "Dummie de Mummie"-serie sturen Dummie en Goos een broccoli-pizza in voor een pizzawedstrijd, als verrassing voor Klaas' verjaardag. Dit originele Nederlandse pizzarecept wint, maar de prijs die eraan vastzit vindt Klaas niet zo leuk: een reis naar Rome. Uiteindelijk weet de organisator van de wedstrijd, de eigenaar van een grote restaurantketen, Klaas te overtuigen (ze hoeven niet met het vliegtuig en ze kunnen kamperen op een camping buiten Rome) en gaan ze toch.
Eenmaal in Rome vindt Klaas het wel leuk en ze gaan vanalles bekijken. Er zijn ook dingen uit Egypte te bewonderen, in dit geval de obelisken... Dummie herinnert zich weer meer van zijn leven, onder andere dat hij zijn moeder een grote groene smaragd als cadeau had gegeven. Via Herman, hun buurman op de camping, komt hij erachter dat deze smaragd misschien wel in Rome beland zou kunnen zijn! Daarop volgt een hectische zoektocht naar de smaragd, samen met Herman en de zoon van de restauranteigenaar.

Achterkanttekst:
Eeuwenoude gebouwen, prachtige fonteinen en een wereldberoemde pizzabakker... Maashi! Dummie en Goos zijn in Rome! Op de camping ontmoeten ze schrijver Herman. Hij is op zoek naar de betekenis van een vreemde inscriptie. Die lijkt te gaan over de groene smaragd waarmee keizer Nero naar de gladiatorenspelen keek. Maar Dummie herinnert zich een heel andere smaragd, eentje uit zijn land! Zou die inscriptie misschien daarover gaan? Met de hulp van een oude priester en de zoon van de pizzabakker gaan de vrienden op onderzoek uit, tot ze belanden in ondergrondse gangen vol onverwachte geheimen...

Eerste alinea van hoofdstuk 1:
EGYPTE
In regeringsjaar Achnetoet I

'Darwishi! Word wakker!'
Darwishi deed zijn ogen open en keek recht in het gezicht van hogepriester Hepsetoet.
'Ga je wassen. We gaan.'
Met een ruk zat Darwishi overeind. Opgewonden kroop hij achter zijn oude vriend aan de tent uit en waste zich in de Nijl. Boven hem schitterden miljoenen sterren en behalve het kabbelende water was er geen geluid.
Hij was ver van huis, bij de steengroeves van Soe-joene onder Wasset. Daar kwam het rode graniet vandaan voor hun zuilen en sarcofagen. Als zoon van een farao moest hij weten wat daar gebeurde, en daarom had Hepsetoet hem meegenomen op zijn reis over de Nijl.

Recensie:
Verhaal:
Dummie begint duidelijk gewend te raken aan het leven als mummie in de moderne tijd. Alleen voor Goos en Klaas is het iets minder handig, omdat zij veel moeten liegen om Dummies geheim te bewaren. Zou het niet handiger zijn om gewoon te zeggen dat hij een mummie is in plaats van een verbrande jongen uit Egypte...? Dummie vindt van wel, maar Goos en zijn vader zijn heel bang voor wat er dan zou gebeuren, dus ze proberen het nog steeds geheim te houden. Dummie heeft hier toch moeite mee en is dan ook niet meer altijd even vrolijk en actief. Omdat ze wel op vakantie zijn, proberen zowel de familie van de restauranteigenaar als hun buurman op de camping, Dummie op te vrolijken. En omdat ze weten dat Dummie van oude Egyptische dingen houdt, proberen ze hem juist daarmee op te vrolijken...

Wat opvalt aan het verhaal, is dat niet meer alles wat met Dummie te maken heeft "magisch" is. Want een levende mummie is wel "magisch", de rest hoeft dat dus niet per se te zijn. Dummie vindt bijvoorbeeld niet zomaar meer allerlei dingen uit zijn verleden - want waarom zouden allerlei dingen die Dummie tijdens zijn leven kende, nog te vinden zijn in de huidige tijd?

Schrijfstijl:
Net als in de andere boeken van de serie worden de dialogen goed afgewisseld met beschrijvingen. Omdat ze natuurlijk Rome gaan bekijken, worden allerlei bezienswaardigheden beschreven, maar er wordt nooit te veel in detail gegaan. Hierdoor is het ook een prettige tekst om voor te lezen.
Als je ooit in Rome bent geweest, zijn alle locaties herkenbaar, zelfs de catacomben!

Egyptische woorden zijn, net als in de rest van de serie, in een ander lettertype gedrukt. Het is nu een jaar geleden dat Dummie bij Goos en zijn vader in huis terechtkwam en ondertussen kan hij best goed Nederlands (alleen blijft de uitspraak moeilijk en gebruikt hij nog Egyptische vloekwoorden). De manier waarop Dummie praat is wel consistent en leest niet vervelend.

Wel is het jammer dat er zoveel typefouten in dit boek staan (in totaal zes), maar deze worden hopelijk in de nieuwe uitgave verbeterd.

Spelfouten/Typefouten:
blz 102:
'Ik zie benbensteen,' mompelde Dummie.' =
'Ik zie benbensteen,' mompelde Dummie.

blz 141:
Ze puften uit, donken cola en keken een tijdje zwijgend naar de markt. =
Ze puften uit, dronken cola en keken een tijdje zwijgend naar de markt.

blz 144:
Stil,' giechelde Goos. =
'Stil,' giechelde Goos.

blz 239:
'Die flap alleen. =
'Die flap alleen.'

blz 253:
Daarna kregen alle alle winnaars een nieuwe oorkonde en was het officiële gedeelte voorbij. =
Daarna kregen alle winnaars een nieuwe oorkonde en was het officiële gedeelte voorbij.

blz 269:
Dat lukte ook niet en met een schreeuwd gaf ze het ding een stomp en een schop. =
Dat lukte ook niet en met een schreeuw gaf ze het ding een stomp en een schop.

Afbeeldingen:
Er lijken in dit boek iets minder tekeningen te staan dan in de vorige boeken, maar wel meer grote tekeningen waarop bijvoorbeeld gebouwen van Rome te zien zijn. Elly Hees heeft ook voor dit boek tekeningen gemaakt die goed bij het verhaal passen. Meestal laten de tekeningen een belangrijke scene zien en als er een tekening beschreven wordt in de tekst, is die ook te zien op de afbeeldingen in het boek.

Conclusie:
Ook dit "Dummie de Mummie"-boek staat weer vol grappige situaties, maar er zit een serieuzere ondertoon in doordat Dummies geheim bewaard moet blijven. Dat speelt in dit boek toch een net iets grotere rol dan in de vorige boeken, ook omdat Klaas en Goos nu moeten gaan kiezen aan wie ze het wel en niet kunnen vertellen.

Herleesbaarheid:
Nu de "Dummie de Mummie"-serie wat langer begint te worden, zijn de boeken eigenlijk niet meer in willekeurige volgorde te lezen. Dan denk je namelijk "Waar komen deze personages ineens vandaan?". Het is wel een boek om vaker te lezen, maar alleen als je de rest van de serie ook leest. Het is dus een leuk boek voor "Dummie de Mummie"-fans, maar als je deze serie nog niet kent, is het beter om in het eerste boek te beginnen!

Links:
- Deze recensie op Hebban.nl.
- Deze recensie op Goodreads.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- De "Lily of the Nile"-trilogie van Stephanie Dray, over de kinderen van Cleopatra die in dit boek ter sprake komen.